
Jajaja, het is een eeuwigheid geleden dat ik wat schreef, I know. Niet dat er niks gebeurt in mijn 2e hands klerenleven en me druk maken om van alles en nog wat is ook niet veranderd. Noem t maar een verlengde winterslaap. Maar Writersblock klinkt interessanter. Lees maar weer eens mee in het leven van dit Klerenwijf.
Maandag ; Eindelijk het belasting gedoe gedaan. Van uitstel kom bij de blauwe brievenbende geen afstel dus ben er eindelijk maar eens voor gaan zitten. Met 2x toeslagen terugbetalen en nog wat financiĆ«le rompslomp blijft dit instituut een buikkrampveroorzaker. Anyhoe, uitkomst was 97 betalen. Dat voor mij met een minimuminkomen een raadsel maar na wat bellen en navraag toch wat kunnen veranderen met als uitkomst 267 tegoed. Dat wordt dan verrekend met een ooit kwijtgescholden vordering maar ala ook daar heb ik dan geen schuld meer. Terugbetalen had me trouwens bespaard gebleven wanneer die belastingmevrouw me had gewezen op jaarruimte. Wist ze niet. Een prijzige nitwit wat mij betreft. En aan de meneer met een financiĆ«le achtergrond die af en toe aanwaaide voor andere bezigheden had ik op dat gebied ook niks. Porterenee en therapie hebben me heel wat wijzer gemaakt. Smiddags naar de Haagse markt met een missie. Zo’n 10 jaar niet daar geweest en niks aan gemist. Sommige dingen blijven zoals ze zijn. Niet geslaagd voor de missie, wel een lekker broodje en ijskoffie in de zon en voordelig fruit gekocht.
Dinsdag ; De zon houdt me op mijn balkon. Wat een feestje !! Later die dag naar het plaatselijk winkelcentrum. De upgrade van het Boogaard plein alhier is een suc6, of de nu nog bouwput dit ook gaat halen voor het winkelgebied …we gaan het zien. IJsje smaakte me heerlijk. S’avonds naar bijeenkomst armoedebeleid. Met een paar “ervaringsdeskundigen” op dit gebied brainstormen over wat er beter/makkelijker/doeltreffender kan voor mensen met altijd een restje maand en een tekort aan saldo. IdeeĆ«n en suggesties zijn overigens welkom dus roept u maar. Persoonlijk vind ik armoede een moeilijk begrip. Wanneer ben je echt arm en in hoeverre ben je zelf debet aan de oorzaak. Ik heb me nooit arm gevoeld, wel schuldig m.b.t. mijn onwetendheid, vertrouwen en laten overrulen door de heks die ooit mijn schoonzus was. Jezelf rijk rekenen en andermans geld uitgeven is een kwaliteit. Kunnen ze bij de overheid ook goed.
Woensdag ; Doktersbezoek voor controle en doorgefietst naar Swaps Den Haag. Naast wat ik zoal ruil in de tassenketting van de ClothingLoop, zelf georganiseerde swaps en wat ik krijg ga ik af en toe ook naar Janne voor het winkelgevoel. Nu kwam er kort geleden een ruiler bij mij op kleertjes die n.a.v. mijn enthousiasme hierover ook was gegaan en een abonnement van 3 maanden had afgesloten. Zij helemaal blij want onbeperkt kunnen ruilen zonder bijbetalen en steun aan de kleine zelfstandige. Anyhoe – haar enthousiasme was aanstekelijk genoeg om mezelf af te vragen waarom ik dat zelf eigenlijk ook niet deed. Aldus gedaan en al helemaal blij met mn “schatten” waarvan dit heerlijk zachte oranje truitje er 1 van is. Voor wie twijfelt ; ik zeg doen. De keuze is net zo tof als Janne en haar moeder en ruilen is echt een besparing op een breder vlak. Hierna op het fietsje door naar een bbq bij Don Bosco. De laatste keer dat ik daar kwam was ik 11 ofzo. Geen blijk van herinnering aan hoe het nu is. Verdrongen wellicht. Vlak daarna zijn we nogal onverwachts verhuist. Lekker gegeten, een praatje hier en daar met andere bezoekers en organisatie. De gedachte dat grijswijk, mijn vrijwilligers bestaan en klerenleven mogelijk het sluitstuk is van mijn levenscirkel bekruipt me af en toe wel. Niet perse negatief maar toch he. Don Bosco zit overigens net zo omhoog als KdkR met ruimte. Het ziet er naar uit dat de 1 april grap een positief gevolg krijgt en ook bij hen is onze nood bekend. Met din D en don J afgezakt naar Bijna Thuis voor een koffie, daarna J naar het station gebracht en wij toch gezwicht voor alweer – ijs. Het wordt een latertje vandaag.
Donderdag; Hemelvaartsdag. Tot een paar jaar geleden waren we met nog een andere din de 3 musketiers. Af e toe uitgaan, met elkaar eten en met hemelvaart wandelen. Van 3 is er 1 din in vriendschap overgebleven. De vriendschap met de andere door een opstapeling van moeilijk gedoe gebroken. Met de overgebleven din vandaag afgesproken te lunchen nog voor mijn 64 kaarsjes dag in maart. Heerlijk in de zon gezeten aan het strand en bij gekletst. Din heeft de afgelopen tijd nogal wat optaters gekregen uit de hoek emotioneel en gezondheid.
Vrijdag ; Planning was een date vandaag. Eerder deze week aan de telefoon voor vandaag afgesproken maar daarna verliep dit gesprek zo stom dat ik afhaakte en er helemaal geen afspraak komt. Voor een 1e date is de veronderstelling dat ik voor je kook best raar toch. En hoezo is het van belang wat ik aandoe en dat waar ik me mee bezighoud onhaalbaar idealistisch. Duhhhh. Achteraf was het vorige gesprek ook raar dus exit. De tijd dat ik genoegen nam met kruimels en mensen die mij piepelen is afgesloten. Wat lezen, mijn teennagels zomer klaar maken en tijd verprutsen aan telefoonspelletjes is nog nuttiger dan tijd besteden aan dit sujet. Heerlijk gewandeld ook, de bloesem is prachtig en alweer ijs gegeten. En er is weer een bomvolle ruiltas gebracht, zo zwaar dat ie nu in de berging beneden staat. Feitelijk is ook dit tassengebeuren een pijnlijke constatering van “het teveel. Vanavond maar s kijken wat er in zit.
Zaterdag ; Weer met een tasje van mijn eigen teveel naar Swaps Den Haag en goed geslaagd. En wat was het ook weer leuk daar te zijn. Hoeveel ik ook geniet van KdkR, dit in combinatie met de kinderkleren en het speelgoed zou ik fantastisch vinden. KdkR overigens even gesloten. Meivakantie en hartstikke druk geweest vorige maand met extra bezigheden naast de gewone ruil dagen. Met het eindelijk mooie weer voelt het echt als vakantie. Ik schiet nog even naar binnen bij Reshare en blijf in de stad. De frieten van de kleinste snackbar smaken me prima en een vlek van gemorste pindasaus wordt gecomplementeerd met gelekte slagroom van een ijsje erna. In de bios zie je er niks van. Mothers Instinct gezien. Bijzondere film, prachtige jaren 50 setting. Thuis nog even in de avondzon. Het songfestival kijken stond al niet op mijn wishlist, wat een rariteitenkabinet. Vanmiddag gehoord dat Nederland gediskwalificeerd is. Joost mag weten wat ie heeft gedaan. Lijkt me dat je verdomd sterke schouders moet hebben om die druk te kunnen dragen.
Zondag ; Het plan maar niet afgesproken was aan te haken bij wandelen en koffie met mensen van de Ruimte groep, die ook al heel lang niet gezien, maar din C appte of ik met haar op winkelmissie wilde. Met haar altijd leuk, een doel en terwijl zij past haal ik er van alles bij. C goed geslaagd en ook zij is jarig geweest. Mijn beurt voor trakteren. Little V is smullen en heeft een heerlijk terras. Ik blijf nog wat plakken in de stad, de missie waar ik maandag mee begon is nog niet volbracht en wordt m ook nu niet. Wat ik zie is het net niet of wel maar vind ik te prijzig. De niks film Bed&Breakfast gepakt. Nederlandse romcoms zijn een guilty pleasure -blij dat ik daar geen kaartje voor hoef te kopen met mn PathƩ kaart- en huiswaarts gefietst. Bij Fleuribelli lag een groot pakket niet meer te verkopen pioenrozen die ik mee mocht nemen. Voor mezelf een volle vaas en voor alle buren op het portiek een fijne verassing. Ze staan prachtig en ruiken heerlijk. Net als het songfestival geef ik ook niks om moederdag. Ik blijf er niet voor thuis en als ze zin hebben iets te doen hoor ik t wel. Van 2 dinnen hoor ik dat hun kinderen er niet aan hebben gedacht en zo zullen er vast meer teleurgestelde, verdrietige, niet meer, of was ik maar moeders zijn. Jongste appte of thuis en komt nog even binnenwaaien met een cadeau van hem en zijn lief. Sneakers gekregen en ze komen in de buurt van de missie hahaha. En oudste appt ook dat ie weer veilig thuis is van een weekje bij zn lief in Duitsland. De leukste dagen zijn die met onverwachts fijne verrassingen.
En zo fietste en at ik me weer door een week. Weer eens een stukje geschreven van vermaak en bezigheid. Tussen ijs, film en nu ff niet dansen is er het gevoel dat Nederland een smeulende vulkaan van klerenzooi is. Gevalletje wie betaalt die bepaalt ? Konden we dat maar swappen.
Zin in meer leesvoer ; probeer Herrie in de straat en Mei is Blij.

Mooi geschreven. Vind je woord `din’ nog steeds errug leuk.
Geeft een mooi inkijkje in jouw leven. Love it! XOX! (Kus & Hug & Kus)
Din Sandra
LikeGeliked door 1 persoon
dank je wel din. šš
LikeLike