Hoopje draad. Van maandag tot maandag – 32

Als ik dit schrijf, of zo je wilt tik, vallen er wat druppels en lijkt het te gaan onweren. Echt ik houd van de zomer net zoveel als van kleren, puddingbroodjes, eten, schoenen met enkelbandjes en nog veel meer maar plakdagen als deze kunnen voor niemand prettig zijn. De enige plaats waar het uit te houden was is het strand, verscholen onder een parasol. maar hee, het gaat over week 32 dus reis ff met me terug in vorige week.

Minder is meer.

Ik voel me onrustig. Zou het door de supermaan komen die vandaag vol is? Vanmorgen ben ik wel weer opgestaan met kramp in de kop. Zoals heel veel mensen heb ook ik de neiging dat wat zeurt of onrustig maakt teniet te doen door toegeven aan andere behoeftes. Die onrust dus. Is het de maan,... Lees verder →

Mei is Blij.

Zondagmiddag fietste ik richting centrum om te lunchen met de jongens, mannen van inmiddels 31 en 24. Een dag die voelde als zomer in aantocht en waarbij ik onderweg op meerdere plaatsen Moederdag tegenkwam. Een slungelige puber met een enorme bos rozen. Gezinnen op straat onderweg naar hun moeder of schoonmoeder, drukte bij een bloemenstal... Lees verder →

Lammetjesdag

Februari 2020 : terug van een bijtankvakantie bij vrienden van wat ik dacht winterdip. Inmiddels weet ik beter en zijn er meer lichte als ook donkere dagen. Vlak na terugkomst werd iedereen geconfronteerd met het onzichtbare, ongrijpbare iets wat na nu bijna 2 jaar, steeds vreemdere vormen aanneemt. Ik, die eigenlijk een vrij volgzaam, doe... Lees verder →

Site gebouwd met WordPress.com.

Omhoog ↑