Van 1 tm 7 juni is het de week zonder afval. Nu denken heel veel mensen bij afval waarschijnlijk aan wat in de vuilnisbak, pedaalemmer, gft of op straat terechtkomt maar afval gaat in feite over alles wat we niet meer bij ons willen hebben en “ergens” heen moet. En dat ergens “heen” gaat steeds meer kosten.
Sowieso de ophaaldienst van al dan niet gemeld grof vuil, bijplaatsen naast containers, parken die opgeruimd moeten worden na een bbq dag, feestje of festival, maar ook andere “opruimplekken” als kringloopwinkels, rataplan, weggeefwinkels kunnen veel van de goedbedoelde spullen niet meer kwijt of is niet recyclebaar. Voor het al dan niet vernietigen komt de rekening terug in de vorm van onder meer hogere waterschapsbelasting & afvalstoffenheffing. Het doorvoeren van textieloverschot naar andere landen wordt (gelukkig) steeds moeilijker en terecht. Waarom zouden mensen in mindere landen onze troep nog willen kopen wanneer de breng chinees daar ook nieuw levert. In de vorige blog benoemde ik de sorteercentra die overvol liggen maar de bergen van textiel of andere zooi aldaar groeien nog steeds. Met alle gevolgen in klimaatschade en gezondheidsproblemen en de prijs daarvan. Of het domino effect voor je portemonnee en leefomgeving door jouw ergens besteedde geld waardoor je ongemerkt bijdraagt aan andermans ellende elders op de wereld die minder ver van je bed is dan je wenst.
Kort door de bocht : weg is nooit echt weg. Anders omgaan met wat er al is door te lenen, delen, hergebruiken of (leren) repareren is een win/win. Op de site van Zero waste Nederland staan heel veel leuke activiteiten in de week zonder afval.
Tot zover de misère. Valt er nog wat leuks te melden ?
Jazeker wel 😊. Wat er niet is hoeft niet te verdwijnen en er is meer dan genoeg. De ruilers die bij ons komen, het concept snappen en in de portemonnee merken hoeveel ruilen bespaart zijn blijmakers. Want of je nou ruilt omdat je bespaart of vanuit millieu bewust zijn, elk niet nieuw gekocht item is een besparing. En terugkrijgen dat het geen onzin is wat ik roeptoeter is fijn. Zoals deze moeder die een foto stuurt van dochter. Met uitzondering van haarspeld van onder tot boven aangekleed in bij ons in Rijswijk geruild. Een moeder die zelf ook een enthousiaste ruiler is via de tassen van clothingloop.org
Ook mijn gisteren bij @resharedelft gekochte tuniekjurk is een blijmaker. Van 100% lyocel en na onderzoek op het merk (Hope sthlm) een echte goudappel. Ter info ; gisteren voor de 2e keer een middagje daar gewerkt. Ook vrijwillig en weer met kleren maar toch anders. En nee; geen korting of gratis kleren. Maar als je dan zoals gisteren uit een daar ingeleverde zak zo’n vondst vist…. whoopie. Waaruit ik des te meer pleit om nog echt goede kleding in te leveren op een fysieke plek in plaats van een container die heel vaak ook als afvalcontainer wordt gebruikt. In die tas nog veel meer mooie merken dus tjop tjop naar reshare Delft op de oude Langedijk. Ik ben er om de week op maandagmiddag.
Een andere blijmaker kreeg ik afgelopen vrijdagmiddag in mijn schoot geworpen. Sandra Lagace, van het Empower Woman event waar ik 2x host was, nodigde me uit voor Fempreneur in the City, een netwerk event met high Tea in hotel Des Indes. Uiteraard genoten van het lekkers maar zeker ook van de inspirerende verhalen en contacten. Wat een cadeau en mooie omgeving. Om na afloop de bui te vermijden de bios opgezocht. The sheep detectives. 
Zaterdag een brunchafspraak met Ilona (tot vorig jaar een gouden helpend handje op kleertjes) en haar gezin. Vorig jaar naar het landelijke zuid Nederland vertrokken en nu een spontaan weekendje delft. Ook weer genoten van elkaars gezelschap, de meisjes, het lekkers en du Midi, een heerlijke plek waar je je even met vakantie waant. Smiddags de hitte van delft ontweken in alweer de bios. Treat her like a lady gezien. Zowel die van gisteren als vandaag zijn meepakkers van mn Pathé unlimited. Een los kaartje kost geloof ik 12,50. Vooral de laatste is voor mij een vraagteken. Bijstandsmoeder die alle mogelijk verkeerde beslissingen maakt waardoor nog verder in de sores.
En ook de zondag was een blijmaker. Din R is vorig jaar als opstapper gaan varen en aan de schipper blijven plakken. Met din W en haar lief plus nog wat anderen waren we uitgenodigd op de boot. Gevaren, gegeten, in de zon geluierd en hen savonds een behouden vaart gewenst.
De wereld mag dan een klerenzooi zijn, mijn leven is mooi.
Tegendraads. Over kleren en andere stof. 
Plaats een reactie