Zojuist las ik terug wat ik vorig jaar schreef en ook deze wordt niet veel anders van strekking. Dus als je mij, of dit niet inspirerend vindt ben je snel klaar.
Desalniettemin was het een bijzondere maand. Het regende cadeaus maar het mooiste cadeau kwam op 3 oktober. Vandaag precies een maand geleden werd ik omi, of oma van Gwendolyn Claire. En kolere, wat is ze goed gelukt ! En wat is het fantastisch om te zien hoe goed oudste en lief het als ouders en met nu met zn 3en doen. Met de mannen in mijn leven is het niet veel soeps geweest maar deze knul, en jongste ook hoor maken veel, zo niet alles goed. Genoeg gezwijmel nu. Andere cadeaus die me toerolden waren een weegschaal voor ons ruilpunt, een cosy pakket van de verhuurder, een zak prachtige wol, een zo’n mooi compliment van een voormalig helpend handje waar ik verlegen van werd, een prijs in de vorm van een geldbedrag voor KrijgdekleertjesRijswijk met pers aandacht, heerlijke macarons uit Parijs. Die durfde ik overigens niet zoals ik vrijwel met alles wat in de buurt van het gat onder mijn neus komt hap slik en weg is het want een prijzige lekkernij. En omdat ten tijde van het ter wereld komen mijn telefoon, inmiddels een refurbished vintage model, de sjoege gaf en mij stress bezorgde kreeg ik van jongste en lief een nieuwe foon. Dat je van de 5 naar 15 uitvoering ook stress krijgt is collateraal damage. Al met al een rijke maand die ook financieel positief is afgerond. Zoals din M zegt ; zo komt splinter door de winter.
Culturele uitstapjes waren een expositie en film in het monumentale gebouw van de spiritus & gistfabriek Delft. Per toeval kwam ik de aankondiging hiervan tegen. Helaas te laat voor de rondleiding. De expositie en film over het echtpaar van Marken een eye opener. Wat waren deze mensen hun tijd en sociale bewogenheid ver vooruit. Het Agneta park Delft is hiervan een blijvende herinnering. Ook was ik in, of is het op? het depot Wageningen met din Y. Een prachtige beeldengalerij en arboretum. En gratis ! Wat mogelijk wordt gemaakt door wijlen Loek Dijkman, een ondernemer en filantroop. Zo een hebben wij ook nodig voor ons ruilpunt. Grappig eigenlijk dat zowel van Marken als Dijkman mijn pad kruisen. Beide ondernemers met ook oog voor sociaal maatschappelijke vooruitgang.
Aan films en andere leukigheid werd er gegeten bij buurttafels E25, Rijswijk Buitengewoon en Philadelphia. Kost niet veel, je hebt lekker gegeten en bent onder de mensen. Voor mij als liefhebber van eten maar alles ervoor en erna hier omheen niks aan vindt een uitkomst. Lunchen deed ik met din R voor haar jaardag bij het postkantoor Delft. Verder een dagje sauna met din J om het nuttige, bijpraten en elkaar halverwege zien met aangenaam te combineren een introductie les Arial Yoga. Hartstikke leuk ook, wordt er nog steeds gedanst en zag ik aan films harper, Vertity, de Gaulle 1&2 en the Incomer. Te weinig films naar mn zin want tijd… waar blijft het.
Want echt, ik kom tijd te kort en heb energie te weinig om alles te doen wat ik zou willen. Met de seizoenswissel op krijgdekleertjes extra dagen daar, een interessante lezing van Stella de Swart bij de uitreiking van het boekje Mensen van Rijswijk, het al dan niet zichtbare netwerk van mensen die iets meer doen op wereldarmoede dag. Over het begrip armoede zijn verdeelde meningen en zo heb ik die ook, maar dat iedereen alles kwijt kan raken weet ik ook. En zo ook Stella. Ik volg haar al heel lang en heb haar nu eindelijk in het echie ontmoet.
Ook was ik deze maand weer gevarieerd en voor weinig aangekleed. Van alle foto’s zijn er 21 items uit de ruiltassen of ruitevents, 17 2e hands aankopen, 7 gekregen en 5 nieuw. Van deze 5 de donkerrode trui, zandkleurige pantalon en grijze rok een bewuste uitglijder in september op delft voor de helft. Fairfashion dus geen goedkope rommel. Wat ik weer kan doen door zoveel mogelijk te ruilen. De andere 2 de schoenen voor de bruiloft in april en het paar schoenen waar ik vrijwel de hele zomer op heb gelopen en ook veel op dans. Na aftrek van korting door inleveren van afgekeurde schoenen bij Nelson en een stukje VVV bon 5 euro afgerekend. In oktober is er niets uitgegeven aan kleren. Het ruilen is zowel een uitdaging van in toom houden van de koopverslaving en niet nog meer kleding erbij te willen hebben, ik geef ook weer door en geen geld willen uitgeven aan nieuw wat ten koste van anderen is gemaakt. Wat ook een lastige is bij het lukraak blijven kopen van 2e hands kleding. Iets wat me steeds meer tegen staat bij het verdienmodel van Vinted. Maar daarover een andere keer.
Samengevat zijn kleren, veel doen met weinig en sociale bewogenheid de rode draad in mijn leven. Een draad die met het ontvangen van de Tineke Dekkinga prijs is opgepakt en eervol is om te mogen ontvangen.
Geef een reactie