Juli en de balans opmakend van het 1e half jaar van 2023. Zo ook van krijgdekleertjesrijswijk. Daar waar ik 2 dagen per week fysiek maar als niet daar, ook veel mee bezig ben. Wanneer ik mensen aanspreek en ze attent maak op de mogelijkheid kinderkleding te ruilen krijg ik verschillende, vrijwel altijd positieve reacties als ; wat een goed initiatief, fijn dat dit er is enz. En ook reacties als : ik doe niet aan 2e hands want kan het gelukkig betalen, is dat niet vies?, alleen voor arme mensen toch, ik heb nog heel veel staan om weg te doen. Dat laatste mede de oorzaak van een hogere inbreng. En meestal kleine maten die lang bewaard zijn of geprobeerd te verkopen. Wat dan weer 1 voor 1 wordt geselecteerd op ruilwaardig of niet. Zowel het aantal ruilers als het aanbod groeit. Afgelopen maand ongeveer 30 ruilers. Het gemiddeld gewicht in meegenomen kilo’s per ruiler is moeilijk in te schatten. Afhankelijk van de maat een kilo of 2 terwijl er ook mensen met meer weggaan. De inbreng blijft daarentegen hoger dan wat er uitgaat. Waarvan veel leuk en goed spul maar een deel ook niet. Dat deel, niet ruilwaardig gaat in een bak en moet uiteraard ook weer ergens heen. Ding dong, wakker worden !
Bij mij gebeurde dit in 2003. Toen ik na jaren in andere landen te hebben gewoond weer ging werken kreeg ik kennis aan een collega die aan het daten was. Met een (haar woorden) man die loaded was door het handelen in afgedankte kleding. Het is zowel met onze tijdelijke vriendschap als iets met meneer loaded niks geworden maar het handelen in afgedankt is me altijd bijgebleven. Alles wat we denken weg te gooien en niet meer zien, tot aan poep en navelstrengen toe, is van waarde. En meestal winstgevende handel. Zoals onze afgedankte kleding. Nog steeds is het voor mij een vraagteken hoe deze hele keten van arbeidskrachten, machines om te sorteren en transport dusdanig winstgevend kunnen zijn dat je er loaded van kunt worden maar dat het zo is blijkt. Goede doelen die een zak in je brievenbus doen, containers van commerciële afkomst waar gemeentes voor betaald worden.. Wij als consument voeden deze machinerie maar al te graag met vooral elders goedkoop gescoorde na 3x wassen uit elkaar gevallen spul. De inhoud van wat we in die container mieteren en denken niet meer te zien wordt vervolgens geselecteerd op nog doorverkoopbaar voor opkopers zodat jij dat weer kunt kopen bij reshares, popups, kilosales enz. De rest ook in categorie en geëxporteerd naar Oostblok en als afvalputje Afrika. Vast iets met afspraken op economisch/politiek niveau. Land A/B of C accepteert in ruil voor iets wat weer deze kant op komt. Maar door plaatjes van landfills (zichtbaar vanaf de maan !!) komt de boemerang van ik zie het niet dus is het er niet keihard terug. De lokale handel in land a, b, en c wil onze troep niet meer. Want wake up call, ter plaatse koopt de lokale markthandelaar een baal waarvan niet wetend wat de inhoud is om die vervolgens weer te kunnen verkopen. Wat kwalitatief vaak dusdanig slecht is dat men er daar ook niet in gezien wil of kan worden en dus onverkoopbaar. Gevolg hiervan zijn die schrikbeelden van kledingbergen van zooi die vervolgens weer verbrandt moet worden met alle gevolgen van dien voor een toch al vervuilde lucht en gezondheid van bevolking aldaar. Dan maar laten liggen of dumpen in zee. Ook zo’n plek waarvan men denkt “ik zie het niet dus is het er niet”. Hallo plastic soup. Kortom ; land A,B,C en meer luiden de noodklok. Het is niet moeilijk te concluderen dat zowel linksom of rechtsom de boel is vastgelopen (en de handel wellicht hierdoor minder oplevert). En nu is er dus de UPV op textiel. Oftewel ; de verantwoordelijkheid van de producent om bij te dragen aan minder troep. Met daarbij de roep om vooral je nog goede kleding in te leveren of die containers te gebruiken. In meerdere winkels zullen bakken of iets staan om je kleding weer in te kunnen leveren. Meestal tegen een kortingsbon om daar weer te besteden aan een nieuw kledingstuk. Mooi systeem? Ik denk zelf van niet. Het lijkt mij een andere vorm van de containerhandel om via een omweg ook in die loop terecht te komen. Of moet een detailhandel gaan betalen om dit af te voeren net als jij voor je grof vuil en in sommige woonplaatsen afval? Bovendien kon dit in meerdere kledingzaken al en in sommige zelfs kiezen uit een selectie van wat men dan pre-loved noemt. Hoe diep is de liefde voor iets wat men maar een paar keer draagt trouwens. En waar moet je dat kwijt wat via schimmige websites met pakketdiensten komt bijvoorbeeld.
Maar wat dan wel? Allereerst minder kopen en betere keuzes maken in wat je koopt en waar. Jij wil een eerlijk loon? De makers van wat je draagt en die ploeterende mkb’er ook.
Lees je in op een site als project CeCe of GoodonYou. 6 kledingstukken pp minder scheelt bijna 40kg CO2 op jaarbasis. En breng hetgeen wat nog mooi is en je echt een 2e leven gunt, en op den duur dus betere keuzes zijn, daar waar het wel direct bij anderen terecht komt. Zomaar wat suggesties zijn ; ruilen op swaps, theclothingloop, dress4suc6, resharestores, emmaus, pakkiedeftig, dorcas, kerk, weggeefwinkels, kringloop, babybullenbank en krijgdekleertjes natuurlijk. Verandering begint bij de consument.
Terug naar de bak niet geschikt op krijg de kleertjes Rijswijk. Ook van mij regelmatig een vuilniszak ! vol met kleding waarvan ik hoop te vermijden dat het nog elders verkocht kan worden als draagbaar. En daarom de schaar erdoorheen gaat. Een druppel op een gloeiende plaat weet ik maar meewerken aan dat waar een ander zijn spaarzame centen aan uitgeeft om vervolgens te ontdekken een baal troep gekocht te hebben kan ook niet. Wat er dan wel mee gebeurt is o.a. verwerking tot vulmateriaal, vloerbedekking, isolatie enzovoorts. Hoeveel kunnen we daar dan wel van aan? Mooiere initiatieven is het terugbrengen naar garens zoals drop&loop van Wolkat om weer nieuwe kleding en textiel van te maken maar met de hoeveelheid mengstoffen is dit nog maar 2%. een klein percentage. Kortom ; Er is van alles teveel ten koste van de welvaart elders en uiteindelijk ook in onze portemonnee. Dat te veranderen begint bij waar je je geld aan uitgeeft en bij wie.
Ps ; dacht je een gezellige blog van me te lezen ? Helaas is het net als die boemerang. Reality kills fantasy. En toch geloof ik in beter, minder is meer. Geen overproductie om hierdoor onmogelijke prijsafspraken te maken (je koopt immers ook geen 3 broden om de helft weg te gooien want goedkoper) en een eerlijk loon voor iedereen. T Rana of Poep, het meest voordelige medicijn.
Tegendraads. Over kleren en andere stof. 