Conakry

Jawel, ze gaat weer. Of is weer feitelijk. Naar vrienden in Conakry. Voor mijn doen best avontuurlijk ook. Dus op naar uhh cona watte 🤔

De laatste 🤷‍♀️ 15 jaren heb ik me vrijwel alleen aangesloten bij georganiseerde programma’s al dan niet verplaatst op wielen of vanaf Rotterdam als r wat te reizen viel. Dit keer moet er van alles zelf geregeld. Geboekt, betaald, vaccinaties gehaald, aan een malariakuur maar zonder visum onderweg want na tig keer mailen met de helpdesk niet gelukt. 🤷‍♀️ Ik zou op Conakry airport worden opgevangen. Vakantie

Opgevouwen in een blikken vogel doe ik bij voorkeur maximaal 3 uur. Dit zou een tochtje van 3 plus 5 worden met een overstap op Casablanca vanaf Schiphol. Daar vandaan vertrekken is al een beleving op zich. Inchecken alsof je met je ov kaart gaat, een irisscan nadat je paspoort door een apparaat gaat. Ik voelde me enigszins lost in space 😂

Conakry ligt aan de kust van Guinee, is mega groot met een kleine 2 miljoen inwoners, staat niet op de kaart voor toeristen vermaak en de verschillen zijn enorm.

Maroc Air bracht me van a naar b. Waar ik me opeens weer realiseerde nog geen visum te hebben en zou worden opgevangen. Toch weer een beetje stress wel, mijn Frans gaat echt niet verder dan 10 woorden en als enige witkop viel ik nogal op. Uit de menigte geplukt werd ik in een rij gezet, paspoort naar een kantoortje gebracht en daar sta je dan.

Met mijn lengte kon ik redelijk over de mensen heen kijken maar hoe ik ook rekte, het bekende hoofd van vriendin zag ik niet. Ik werd naar een houten loketje gedirigeerd voor een moderne vinger en irisscan, paspoort laten liggen,  bagage halen en terugkomen.

Die bagage halen….een krioelende brij van mensen met bagagekarren naar de uitgang en opeens stond daar iemand voor mijn neus. Miss Maria?? Gelukkig had ie n printje van mijn hoofd bij zich want alweer voelde ik me the english (wo)man in newyork en de beste man sprak geen woord Engels. Maar ik begreep mee te moeten hobbelen, werd door de douane heen geloodst, geduwd eigenlijk, en na wat meters waarvan geen benul of ik binnen danwel buiten was opeens een gil “aaahhhh je bent er al ” 🤪🤪

Half 2 de trein vanaf grijswijk, half 2 smorgens 2 blije meisjes 🍀 zonder visum en paspoort maar t is me verzekerd dat t goed komt.

Tot zover de dag van de reis hierheen.  Met uitzicht vanuit de lucht. De 1e ter hoogte van Zeeland en de 2e aanvliegend op Conakry. Een stukje ervan dan want zo uitgestrekt dat het niet op de foto past.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: