Hoopje draad. Een weekverslag en wat ik zoal draag aan draad op mijn lijf. Draad wat In de strijd tegen de klerenzooi meestal 2e hands is. Over stoere vrouwen, buitenspelen en toch binnen, daten en dansen.
Het zou toch over kledingstukken gaan? Wat hebben natte voeten daar nu mee te maken. Nou, best veel. In Limburg is men druk doende met het opruimen en opnemen van de schade na de abnormaal zware regenval. De beelden van ondergelopen huizen en gebied in onder meer het geuldal voerden me terug naar 1994 in... Lees verder →
Oftewel ; Hoe je door het kopen van een truitje afglijdt en bij een psycholoog terechtkomt. LydiaBlogt had net zo goed vallen en opstaan kunnen heten. Of “mijn ganzenbord leven”. Ga terug langs start en lever in wat je hebt of zoiets. Een leven als een kast vol kleren in levenslessen. Veel te vol en... Lees verder →
Gelukkig nieuwjaar.
Nieuwjaarsdag. Her en der klinkt nog een eenzame knal, de mist in mijn hoofd is opgetrokken en het maagzuur ook zo goed als. Weliswaar staat de groene vriend zijn laatste naalden los te laten op het balkon en liggen de ballen weer op zolder maar de klus is al schommelend, niet in staat tot meer,... Lees verder →
Pandemie 2
Flashback naar 1997/1998 en
Oud is Goud
Recent las ik weer zo’n verhaal van een vrouw die de oh zo vreselijke 50 aangetikt heeft en zich bij het wakker worden op die dag blijkbaar opeens een bejaarde voelt. Om zich minstens 15 jaar jonger te voelen doet ze heur haar in een hoge staart. Schijnt een trucje te zijn waardoor de boel... Lees verder →
Pakjesdag
Na 2 jaar weer aan de bak, in een pak. Ben je dan gekleed of verkleed?
Decemberkoorts.
01-12-2017 5 dagen geleden werd ik geconfronteerd met een kitscherige groen geval en alsof het nog niet genoeg was begon er ook nog een plastic kerstman te jengelen terwijl ik nog aan het genieten was aan de Costa. Aaaaahhhrrggrrr, de decemberkoorts is losgebarsten. Mijn vrienden George en Mariah zijn inmiddels ook weer van de plank... Lees verder →
Vakantie
Voor het eerst alleen, ja echt helemaal alleen, met vakantie.
Werkloos? Nee, werkbeschikbaar !
Recentelijk kreeg ik de vraag weer eens. Hoe lang ben je nu werkloos? De vraag waar mijn nekharen van overeind gaan en schouders van gaan hangen. En dat is nou net wat ik, en alle anderen met kennis, kunde en wilskracht niet nodig hebben en zeker niet willen. Ik voel me niet zo en wil... Lees verder →
