Hoopje draad. Een weekverslag en wat ik zoal draag aan draad op mijn lijf. Draad wat In de strijd tegen de klerenzooi meestal 2e hands is. Over stoere vrouwen, buitenspelen en toch binnen, daten en dansen.
Strepenjagers.
Gisteren was het de 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Dit jaar voor de 2e keer op rij een kouwe kermis zonder koets en feestelijkheden met een samengeraapt zootje demissionair, een centrum afgezet met enorme blokken en veel blauw en een koning die volgens zijn vrouw af en toe een beetje dom is. Nu heb ik... Lees verder →
..Hakken in het zand.
Mijn 1e echte baan was bij een bedrijf in koffieautomaten. Vers van de middelbare en niet wetend hoe verder. Ik wilde stewardess worden maar dat was afgekeurd. Het aangeboden alternatief, doorleren voor kleuterjuf zag ik echt niet zitten maar wat dan wel. Tussenjaren en rondreizen om jezelf te ontdekken zoals nu standaard lijkt te zijn... Lees verder →
..1,2,3,4 hoedje van
Bevangen door die kleine Japanse ben ook ik aan het ontspullen geslagen en dan met name, zoals wellicht opgemerkt op you tube, in mijn klerenkast. En dus komen er spullen tevoorschijn die zowel ja als nee joy sparken. Zo ook dit hoedje. Onderdeel van het pakje wat ik droeg op mijn trouwdag. In tegenstelling tot... Lees verder →
Het zou toch over kledingstukken gaan? Wat hebben natte voeten daar nu mee te maken. Nou, best veel. In Limburg is men druk doende met het opruimen en opnemen van de schade na de abnormaal zware regenval. De beelden van ondergelopen huizen en gebied in onder meer het geuldal voerden me terug naar 1994 in... Lees verder →
Oftewel ; Hoe je door het kopen van een truitje afglijdt en bij een psycholoog terechtkomt. LydiaBlogt had net zo goed vallen en opstaan kunnen heten. Of âmijn ganzenbord levenâ. Ga terug langs start en lever in wat je hebt of zoiets. Een leven als een kast vol kleren in levenslessen. Veel te vol en... Lees verder →
Tindernietus.
Man, geef mij een kroon of op zijn minst het gevoel jouw verovering te zijn en houd je kruideniersstreken thuis.
Van die dingen….
De waan van de dag. Moorkop slash zotkop
Conakry dag 5 en 6
Vandaag mag ik in mijn blote gat rondhuppelen. We gaan ons laten scrubben, wassen en masseren in een plaatselijke hamman. Op afgesproken tijd zitten we in de receptieruimte, alwaar 2 heren lusteloos op stoeltjes hangen (het zijn de kappers en ze doen ook pedi en manicures) en er een breedbeeld tv afroclips afspeelt en af... Lees verder →
Conakry dag 1
Manlief van vriendin werkt voor een brouwerij. De plotselinge verschijning voor mijn neus op het vliegveld blijkt Lamin te heten en is de mister fixit bij de brouwerij. Best te beschrijven als iemand die lokaal van alles regelt en niet te verwarren met een handyman. Buiten staat de chauffeur en mijn welkomstcomitĂ© is met huisvriend... Lees verder →
Tegendraads. Over kleren en andere stof. 