Strepenjagers.

Gisteren was het de 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Dit jaar voor de 2e keer op rij een kouwe kermis zonder koets en feestelijkheden met een samengeraapt zootje demissionair, een centrum afgezet met enorme blokken en veel blauw en een koning die volgens zijn vrouw af en toe een beetje dom is. Nu heb ik... Lees verder →

..Hakken in het zand.

Mijn 1e echte baan was bij een bedrijf in koffieautomaten. Vers van de middelbare en niet wetend hoe verder. Ik wilde stewardess worden maar dat was afgekeurd. Het aangeboden alternatief, doorleren voor kleuterjuf zag ik echt niet zitten maar wat dan wel. Tussenjaren en rondreizen om jezelf te ontdekken zoals nu standaard lijkt te zijn... Lees verder →

..en Ansje.

Komend uit een arbeidersgezin hadden we het thuis niet breed maar waren we ook niet arm. Pa had een auto maar mijn moeder deed alles op de fiets. Ze had trouwens geen rijbewijs maar dat terzijde. Een doodgewoon gezin met een toetje op zondag, chips en frisdrank op zaterdag. Wat destijds heel normaal was. Net als veel... Lees verder →

..1,2,3,4 hoedje van

Bevangen door die kleine Japanse ben ook ik aan het ontspullen geslagen en dan met name, zoals wellicht opgemerkt op you tube, in mijn klerenkast. En dus komen er spullen tevoorschijn die zowel ja als nee joy sparken. Zo ook dit hoedje. Onderdeel van het pakje wat ik droeg op mijn trouwdag. In tegenstelling tot... Lees verder →

Het zou toch over kledingstukken gaan? Wat hebben natte voeten daar nu mee te maken. Nou, best veel. In Limburg is men druk doende met het opruimen en opnemen van de schade na de abnormaal zware regenval. De beelden van ondergelopen huizen en gebied in onder meer het geuldal voerden me terug naar 1994 in... Lees verder →

Oftewel ; Hoe je door het kopen van een truitje afglijdt en bij een psycholoog terechtkomt. LydiaBlogt had net zo goed vallen en opstaan kunnen heten. Of “mijn ganzenbord leven”. Ga terug langs start en lever in wat je hebt of zoiets. Een leven als een kast vol kleren in levenslessen. Veel te vol en... Lees verder →

Bijna los.

Bevrijdingsdag vandaag. Het maakt iets los bij mensen. Bij mensen van toen de herinneringen, bij een aantal mensen van nu verontwaardiging of boosheid. Of gelatenheid. Verdeeldheid. Dat is er zeker. Een paar uur terug liep ik in het plaatselijke winkelcentrum voor een boodschapje. Niet stilstaand bij de dag van vrijheid maar het voelde toch een... Lees verder →

Site gebouwd met WordPress.com.

Omhoog ↑