Verteller, luisteraar, terrasfilosoof, praatjesmaker en over het algemeen een optimist. Met kleine stappen onderweg naar een bewuster, duurzamer bestaan in overvloed. Schrijvend over kleren, levenslessen en zaken die me raken, vermaken, fascineren, irriteren, interesseren en meer. Kleren en Zooi eigenlijk. De wereld veranderen kan ik niet, mijn best doen haar niet nog meer te verpesten wel. Lees je mee? Of beter nog; wordt volger en deel. Daar groei ik van 😉
Ik voel me onrustig. Zou het door de supermaan komen die vandaag vol is? Vanmorgen ben ik wel weer opgestaan met kramp in de kop. Zoals heel veel mensen heb ook ik de neiging dat wat zeurt of onrustig maakt teniet te doen door toegeven aan andere behoeftes. Die onrust dus. Is het de maan,... Lees verder →
Zondagmiddag fietste ik richting centrum om te lunchen met de jongens, mannen van inmiddels 31 en 24. Een dag die voelde als zomer in aantocht en waarbij ik onderweg op meerdere plaatsen Moederdag tegenkwam. Een slungelige puber met een enorme bos rozen. Gezinnen op straat onderweg naar hun moeder of schoonmoeder, drukte bij een bloemenstal... Lees verder →
Februari 2020 : terug van een bijtankvakantie bij vrienden van wat ik dacht winterdip. Inmiddels weet ik beter en zijn er meer lichte als ook donkere dagen. Vlak na terugkomst werd iedereen geconfronteerd met het onzichtbare, ongrijpbare iets wat na nu bijna 2 jaar, steeds vreemdere vormen aanneemt. Ik, die eigenlijk een vrij volgzaam, doe... Lees verder →
https://www.shutterstock.com/nl/g/margouillatphot De boot is vertrokken, de jutezak weer opgeborgen en de boom, als ie nog niet stond, brengt bij de meeste mensen meer licht in een tijd van donkerte. Mijn herinneringen aan pakjesavond, of beter gezegd, de aanloop hierheen zijn onder meer aan een pietenpak. Mijn moeder maakte veel van onze kleding zelf. Vermoedelijk ontstaan... Lees verder →
Meneer O is dood. Hij had al wat langer hartklachten. Meneer O was niet gevaccineerd. Meneer O was ook diabeet, reed in een scootmobiel en was te dik. Dat laatste was niet zijn schuld. Op school werd hij vroeger gepest en om dat verdriet te troosten gaven zijn ouders hem meestal iets lekkers. Eenmaal wat... Lees verder →
Met het achterliggend experiment werken in een duurzame mode winkel ben ik weer meer op straat en aan de wandel om lijf in beweging en het hoofd rustig te houden. Tijdens een wandeling vorige week kwam ik haar tegen. Een glimlach van oor tot oor, rode bloem in het haar, een rode boodschappentrolley achter zich... Lees verder →
Uit de hoed fantasie is me niet heel veel toebedeeld. Zomaar een verhaal verzinnen of rollenspellen is niks voor mij. Vertellen over iets, voorlezen, iets uitwerken, dat kan ik wel. En schrijven doe ik zo lang ik me kan herinneren. Lijstjes, kasboekjes, krabbels her en der, een kaart. Brieven. Zo ook krabbels en belevenissen in... Lees verder →
Gisteren was het de 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Dit jaar voor de 2e keer op rij een kouwe kermis zonder koets en feestelijkheden met een samengeraapt zootje demissionair, een centrum afgezet met enorme blokken en veel blauw en een koning die volgens zijn vrouw af en toe een beetje dom is. Nu heb ik... Lees verder →
Mijn 1e echte baan was bij een bedrijf in koffieautomaten. Vers van de middelbare en niet wetend hoe verder. Ik wilde stewardess worden maar dat was afgekeurd. Het aangeboden alternatief, doorleren voor kleuterjuf zag ik echt niet zitten maar wat dan wel. Tussenjaren en rondreizen om jezelf te ontdekken zoals nu standaard lijkt te zijn... Lees verder →
Hoe groen kun je zijn? Mijn stappen naar duurzamer leven en dieren.
Tegendraads. Over kleren en andere stof. 